Trelopeiraiotes Blog

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ…

Με αφορμή τη γιορτή τους, ας κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στους 2 εστεμμένους αγίους.
Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 285 στη Ναϊσό (Niš), περιοχή της σημερινής Σόφιας (Βουλγαρίας) και ήταν γιος του Ιλλυριού Κωνστάντιου του Χλωρού, που ξεκίνησε από σωματοφύλακας του αυτοκράτορα Διοκλητιανού και εξελίχθηκε σε συγκυβερνήτη στο δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας.
Για τη μητέρα του, την «αγία» Ελένη, ο ίδιος ο Κων/νος διέδιδε πως ήταν Βρετανή πριγκίπισσα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν σερβιτόρα ελευθερίων ηθών σε καπηλειό των Βαλκανίων. Μ’ αυτή την «αγία» συζούσε για χρόνια ο Κωνστάντιος Χλωρός πριν από τον πρώτο γάμο του με τη Θεοδώρα. Μετά έγινε δίγαμος. Η ανώτερη τάξη ονόμαζε τον Κων/νο «γιο παλλακίδας» και την ίδια την περιφρονούσε. Αυτή όμως, με μηχανορραφίες, αυταρχισμό και χωρίς κανένα ενδοιασμό, έχοντας την υποστήριξη των χριστιανών, έκανε τα πάντα να χωρίσει τη Θεοδώρα από τον Κωνστάντιο, να την εκτοπίσει με όλη της την οικογένεια και να εξασφαλίσει το θρόνο για το δικό της γιο (Benoist-Méchin).
«…Αυτό το τέρας ο Κωνσταντίνος…Αυτός ο ψυχρός, υποκριτής και σκληρός άνθρωπος, έσφαξε το γιο του, στραγγάλισε τη γυναίκα του, δολοφόνησε τον πεθερό και το γαμπρό του και συντηρούσε στην Αυλή του μια ομάδα αιμοδιψών και θρησκόληπτων ιερέων, από τους οποίους ένας και μόνο θα αρκούσε για να στρέψει τη μισή ανθρωπότητα ενάντια στην άλλη…» (Percy Bysshe Shelley). Είναι τα πράγματα έτσι; Ας δούμε…


Οι πρόδρομοι του Κων/νου φοβούνταν το χριστιανισμό. Εκείνος τον υποστήριξε με άφθονες παραχωρήσεις και προνόμια, που ωφελούσαν και τον ίδιο, ώστε να θεωρεί τον εαυτό του «χωροφύλακα της εκκλησίας». Η εκκλησία έγινε ισχυρή μ’ αυτή την υποστήριξη, έχασε όμως κάθε ελευθερία και έγινε τμήμα της αχανούς αυτοκρατορίας. Το κράτος ήταν ανώτερο απ’ αυτή και οι επίσκοποι χρωστούσαν χάρη στον ευεργέτη τους αυτοκράτορα. Με τη χρησιμοποίηση της εκκλησίας ο Κων/νος έγινε απόλυτος μονάρχης, εξοντώνοντας τους 3 συναυτοκράτορες (Μαξέντιο, Μαξιμίνο και Λικίνιο) και διαλύοντας το σύστημα της τετραρχίας του Διοκλητιανού.
Ο Κων/νος διεξήγαγε αλλεπάλληλους πολέμους και συνεχείς εκστρατείες, που χαρακτηρίζονται από φρικτή σκληρότητα (Kornemann): Το 310 εξοντώνει τους Βρούκτερους καίγοντας τα χωριά τους και κατακρεουργώντας ζωντανούς τους αιχμαλώτους. Το 313 επιτίθεται στους Φράγκους, το 314 νικά τους Σαρμάτες, το 315 τους Γότθους, το 320 τους Αλαμαννούς. Το 323 καίει ζωντανούς όλους τους συμμάχους των Γότθων. Το 328 κατατροπώνει τους Γότθους στο Banat και το 329 αποδεκατίζει ολόκληρο το στρατό των Αλαμαννών. Το 332 στη Μαρκιανούπολη οι νεκροί των Γότθων και τα θύματα από την πείνα και την παγωνιά ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Μιλάμε για πραγματική γενοκτονία! Και βέβαια, σ’ όλες του τις εκστρατείες έχει υποστηρικτές του τους χριστιανούς, που επάνδρωναν τις στρατιωτικές του τάξεις. Στο εξής ο χριστιανισμός επιβάλλεται με τον πόλεμο και τη βία, γι’ αυτό και θεωρείται «αληθινή θρησκεία». Η «θρησκεία της αγάπης» νομιμοποιείται με τις σφαγές και τους φόνους. Αυτά ισχύουν μέχρι τις μέρες μας στο χριστιανισμό, την κλασσική θρησκεία της υποκρισίας!
Ο «άγιος» Κων/νος διέταξε να κρεμάσουν τον πεθερό του, αυτοκράτορα Μαξιμιανό, το 310 στη Μασσαλία, διέταξε να στραγγαλίσουν τους γαμπρούς του Λικίνιο και Βασσιανό, συζύγους των αδελφών του Κωνσταντίας και Αναστασίας, το γιο του Λικίνιου Λικιανό, έδωσε εντολή το 336 να το σκοτώσουν στην Καρχηδόνα. Το 326 διέταξε να δηλητηριάσουν τον ίδιο του το γιο Κρίσπο (που είχε αποκτήσει από την ερωμένη του Μινερβίνα) μαζί με πολυάριθμους φίλους του, λίγους μήνες μετά τη σύνοδο της Νίκαιας, όπου επικύρωσε το «σύμβολο της πίστεως» (Ευτρόπιος). Τέλος, τη σύζυγό του Φαύστα, μητέρα δύο αγοριών και τεσσάρων κοριτσιών, την έπνιξε στο μπάνιο και πήρε δικιά του όλη την περιουσία της, επειδή την υποπτεύονταν (αναπόδεικτα) για μοιχεία με τον Κρίσπο (ενώ οι διαβόητες δικές του απιστίες ήταν…αθώα φλερτ!). Ο βυζαντινός ιστορικός Ζώσιμος, που τα βιβλία του αποτελούν την κύρια πηγή για την ιστορία του 4ου αιώνα, λέει πως στη Ρώμη ξεσηκώθηκε τέτοια γενική κατακραυγή εναντίον του Κων/νου μετά τη δολοφονία του γιου του και της γυναίκας του, ώστε αναγκάστηκε να αναζητήσει αλλού κατοικία!
Ο Κων/νος, καταστρατηγώντας το δικό του διάταγμα ανεξιθρησκίας (edictum Mediolanum) απαγόρευσε τη λατρεία των υπαρχόντων θεών, την κατασκευή νέων αγαλμάτων, τις επισκέψεις στα μαντεία και κάθε παγανιστική λατρεία. Το 326 διέταξε την καταστροφή των θεϊκών ειδώλων, δήμευσε τις περιουσίες των ναών και τα πολύτιμα αγάλματά τους, που τα μετέφερε σωρηδόν στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί απαγορεύτηκαν οι ειδωλολατρικές θρησκείες και εορτές, ενώ κατασχέθηκαν οι περιουσίες και τα έσοδα των ναών του Ηλίου, της Αρτέμιδος Σελήνης και της Αφροδίτης. Απαγόρευσε την ανοικοδόμηση των γκρεμισμένων ναών, διέταξε το οριστικό τους κλείσιμο και κατάστρεψε ολοσχερώς ακόμη κι εκείνους που είχαν μεγάλη λατρευτική σημασία για τους ειδωλολάτρες (Ευσέβιος). Διέταξε το κλείσιμο του Σεράπειου στην Αλεξάνδρεια, του ναού του Ηλίου στην Ηλιούπολη, την ερήμωση του βωμού των θυσιών του Μαβρή, τη διακοπή της λειτουργίας του ιερού του Ασκληπιού στις Αιγές (απ’ όπου δεν έμεινε ίχνος), την κατεδάφιση του ναού της Αφροδίτης των Γόγλων και της Άφακας στο Λίβανο. Έδωσε επίσης εντολή να καούν τα συγγράμματα του Πορφύριου και (από το 330, έτος της καταδίκης του νεοπλατωνισμού) να λεηλατηθούν και καταστραφούν ναοί και είδωλα σ’ όλη την αυτοκρατορία.
Οι εκκλησιαστικοί άρχοντες μαζί με τους ευνοούμενους του αυτοκράτορα έκλεβαν από παντού, δήμευαν και λεηλατούσαν απροκάλυπτα περίτεχνα αγγεία από χρυσό και ασήμι, ανάγλυφα, εντυπωσιακά χάλκινα αφιερώματα απ’ όλες τις επαρχίες, χρυσά και ασημένια ειδώλια θεών, ακόμη και ακριβά κεραμίδια, ξυλόγλυπτες πόρτες και άλλα στολίδια οικιών (Tinnefeld). Ούτε τον περίφημο τρίποδα της Πυθίας δε δίστασε να κλέψει ο Κων/νος από το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς. Ο ίδιος ο «άγιος» Ιερώνυμος παραδέχεται ότι η Κων/πολη χτίστηκε από τα λάφυρα των άλλων πόλεων. Τα λουτρά, οι βασιλικές, οι δημόσιες πλατείες διακοσμούνταν πλέον από διάσημα αγάλματα: της Ήρας (από τη Σάμο), της Αθηνάς και της Αφροδίτης (από τη Ρόδο) κ.λ.π.
Ο Γάλλος φιλόσοφος Ελβέτιος (1715-1771) λέει για τις πρώτες δεκαετίες της «θριαμβεύουσας» εκκλησίας του πρώτου «χριστιανού αυτοκράτορα»: «ο καθολικισμός υπερασπίζονταν πάντα την κλοπή, τη ληστεία, τη βιαιότητα και το φόνο. Γιατί να ενδιαφέρεται η εκκλησία για το πόσο τυραννικοί είναι οι κακομαθημένοι βασιλιάδες, εφόσον μοιράζεται μαζί τους τα αγαθά της εξουσίας;»
Αυτούς τους «αγίους και ισαποστόλους» γιορτάζουμε σήμερα. Βοήθειά μας…

minimalist-minimalist.blogspot.com

Advertisements

Μαΐου 21, 2010 - Posted by | ΑΡΘΡΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: