Trelopeiraiotes Blog

Καλοκαίρι στον Πειραιά

Ο Στρατής Μαϊστρέλλης και μαθητές της Β’ Λυκείου του Γενικού Πειραματικού Λυκείου της Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά έφτιαξαν ένα βιβλίο με τίτλο «Ο Πειραιάς στη Νεοελληνική Λογοτεχνία» (εκδόσεις «Ιωνιδείου Σχολής»).

Ενα βιβλίο γεμάτο Πειραιά, στο οποίο ανθολογούνται κείμενα για το πρώτο λιμάνι της χώρας 36 συγγραφέων από τον Μακρυγιάννη μέχρι τον Τσαρούχη.

Το Δημαρχείο με το ρολόι από καρτ ποστάλ εποχής.

πιλέγουμε το Καλοκαίρι στον Πειραιά από το βιβλίο του Γιάννη Τσαρούχη «Αγαθόν το εξομολογείσθαι» («Καστανιώτης», 1986).

Απόσπασμα
Καλοκαίρι στον Πειραιά. Τα παιδάκια ντυμένα με ναυτικά από ψιλόριγο μπλε κι άσπρο για τις καθημερινές, από κάτασπρο λινό για τις Κυριακές και εορτές. Τα κορίτσια με μακριά μαλλιά και φιόγκους και σαρλότες. Τ’ αγοράκια με καπέλα ψάθινα, μ’ ένα όνομα ένδοξου πολεμικού πλοίου πάνω στην κορδέλα.

Οι καλές οικογένειες κάθονταν στα νεοκλασικά σπίτια, ψηλοτάβανα και δροσερά, κατασκότεινα, όπως το ήθελε ο συρμός και η μέχρι τρέλας φροντίδα για την πάστρα. Ασπρα κεντητά στόρια, από βαρύ λινό κρεμ, άσπρα ντύματα στα έπιπλα των πεντακάθαρων σαλονιών.

Σπίτια δίπλα στη θάλασσα, με καρυάτιδες και μπαλαούστρες εξ οπτής γης. Διάφορα αγάλματα, επίσης πήλινα, φερμένα μάλλον απ’ την Ιταλία. Ο Ερμής, ο Ποσειδών, η Αθηνά, όλος ο κόσμος μιας Αρχαιότητος της σκηνογραφικής σκιαγραφίας, που ερχόταν ξανά ύστερα από αιώνες στη χώρα με το χρυσό κι ασημένιο φως απ’ όπου ξεκίνησε. Μέσα σ’ αυτή την κοινωνία, την ξετρελαμένη για Ευρωπαϊκά και Βόρεια σχέδια και ιδέες, όπου οι θρήσκες μικροαστές ντύνονταν σαν τις Ρωσίδες πριγκίπισσες και τα καταμελάχροινα παιδάκια των βιοπαλαιστών σαν τα πριγκιπόπουλα του Βορρά.

Σ’ αυτό τον κόσμο που ανάσαινε τον γλυκό θαλάσσιο αέρα της Αττικής, στα καφενεία με τις γκαζόζες, δίπλα στην αντανάκλαση των σπιτιών μέσα στο νερό, όπως στα έργα του Κλωντ Λωρέν σχεδόν, μετά την δύση του ήλιου μόλις νύχτωνε, ακουγόταν μια φωνή αντρική, μαγευτική, υποβλητική, λες η φωνή του μεγάλου Πανός γεμάτη ανηλεή ειρωνεία.

Ηταν η φωνή του καραγκιοζοπαίχτη, μέσα στη νύχτα που αμυδρά φώτιζε η ασετυλίνη του μπερντέ. Παγίδα αναπόφευχτη για τις αγνές παιδικές φαντασίες. Μέσα σ’ αυτή τη δυνατή φωνή, όλο το μέλλον του οργανισμού τους.

Ο Χαρίδημος εκεί κάπου στην Φρεαττύδα κι ο μεγαλοπρεπής Δεδούσαρος απέναντι στον Ομιλο των Ερετών, κοντά στο αξιοθαύμαστο σπίτι του Στρίγκου.

πηγή: ethnos.gr

Advertisements

Φεβρουαρίου 16, 2010 - Posted by | ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: