Trelopeiraiotes Blog

Ομιλία Δημάρχου στο μνημόσυνο για τα θύματα του βομβαρδισμού του Πειραιά στις 11/1/1944

fasoulas_11-1.jpgΟ Δήμαρχος Πειραιά κ. Παναγιώτης Φασούλας, μιλώντας σήμερα στο μνημόσυνο για τα αθώα θύματα του βομβαρδισμού της πόλης, στις 11 Ιανουαρίου 1944, παρουσία των βουλευτών Πειραιά κ. Δημήτρη Καρύδη και κ. Θοδωρή Δρίτσα, εκπροσώπου του Νομάρχη Πειραιά, Αντιδημάρχων, Δημοτικών και Διαμερισματικών Συμβούλων και συγγενών των θυμάτων, τόνισε μεταξύ άλλων :

Τιμούμε σήμερα τη μνήμη των εκατοντάδων Πειραιωτών, αθώα θύματα μιας παράλογης, μια απάνθρωπης απόφασης, που πάρθηκε πίσω από τα κλειστά γραφεία των συμμαχικών δυνάμεων.
Μιας απόφασης που δεν σκέφθηκε ποτέ ότι πίσω από τους όποιους στρατηγικούς ή μη στόχους, ότι πίσω από όποιους αριθμούς υπήρχαν αθώοι άνθρωποι.
Πειραιώτες όλων των ηλικιών, που εκείνο το μαύρο μεσημέρι, προσπαθούσαν να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια, κάτω από τη μπότα της πιο σκληρής κατοχής της Ελλάδας από τους Ναζί. 
Άνθρωποι που είχαν δει τους φίλους τους να χάνονται από την αδυσώπητη πείνα που είχε προηγηθεί.
Έλληνες που δεν έσκυψαν το κεφάλι και να συμβιβαστούν με τις κατοχικές δυνάμεις και συνέχιζαν με όποιο κόστος την Αντίσταση.
Κυρίες και κύριοι, εκείνη τη μέρα της 11ης Ιανουαρίου γράφτηκε μια από τις πιο τραγικές σελίδες της Ιστορίας του Πειραιά και της Ελλάδας.
Αλλά ταυτόχρονα και μια από τις πιο μαύρες σελίδες των συμμαχικών δυνάμεων σε βάρος ενός λαού, που στήριξε με αίμα και αγώνα, τους ανθρώπους που αποφάσιζαν τον βομβαρδισμό της πόλης τους.
Μπορεί κάποιοι να θεωρούν και να πιστεύουν ότι στον Πόλεμο όλα επιτρέπονται και όλα μπορούν να συμβούν.
Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαμε ένα ολόκληρο έγκλημα σε βάρος μιας πόλης και των κατοίκων της.
Και γι΄ αυτό το έγκλημα κανείς δεν απολογήθηκε κανείς δεν ζήτησε μια συγγνώμη, για όσα συνέβησαν πριν 66 χρόνια.
Και αποτελεί πραγματικά ντροπή για τον πολιτισμένο κόσμο, για τις δημοκρατίες της Ευρώπης να δείχνουν ότι πάσχουν από απαράδεκτη ιστορική αμνησία και αχαριστία. Εμφανίζονται να ξεχνούν σήμερα το πόσα πρόσφερε αλλά και τα πόσα πλήρωσε αυτός ο λαός, για τους συμμάχους, αλλά και τους χθεσινούς εχθρούς και σημερινούς συμμάχους.
Γι΄ αυτό και για μένα είναι απαράδεκτο, σε αυτή τη δύσκολη οικονομική για τη χώρα συγκυρία, κάποιοι σύμμαχοι πάλι να βγαίνουν δημόσια και να υποστηρίζουν ότι δεν χρωστούν τίποτε στην Ελλάδα και στους Έλληνες. 
Επαναλαμβάνουν πάλι στόχους και αριθμούς, λησμονώντας πάλι τους ανθρώπους.
Αντί να διορθώσουν τα λάθη τους επιχειρούν έναν νέου τύπου βομβαρδισμού σε βάρος της Ελλάδας.
Επαναλαμβάνουν αντί να διορθώνουν ένα ιστορικό λάθος τους. Ένα ατόπημά τους.
Και εκεί στις Βρυξέλλες και στα υπόλοιπα οικονομικά και πολιτικά κέντρα αποφάσεων πρέπει να γνωρίζουν, αν δεν το γνωρίζουν και εμείς θα είμαστε πάντα εδώ για να τους το θυμίζουμε ότι οφείλουν την ελευθερία και τη δημοκρατία τους σε μια χούφτα ανθρώπους, που δεν λύγισαν στις ιταλικές και γερμανικές ορδές.
Σε μια χούφτα ανθρώπους που βγήκαν στα βουνά, όχι μόνο για τη δική τους ελευθερία αλλά και για εκείνους.
Σε μια χούφτα ανθρώπους που έγιναν ασπίδα για τους συμμάχους και τους άνδρες τους που φυγάδευσαν με ασφάλεια σε άλλες χώρες την ώρα της ναζιστικής κατοχής.
Άρα χρωστάνε πολλά στην Ελλάδα και καλό είναι να μην το ξεχνούν. Οι λογαριασμοί τους με την Ιστορία αυτού του τόπου είναι ακόμη ανοικτοί.
Κυρίες και κύριοι,
Δυστυχώς η ιστορία, όπως και η ζωή δεν γράφεται με αν, αλλά με ντοκουμέντα και στοιχεία. Η αλήθεια είναι ότι ο Πειραιάς και η εικόνα του θα ήταν διαφορετική αν δεν είχε βομβαρδιστεί η πόλη. Σίγουρα δεν θα χανόντουσαν πολύτιμοι άνθρωποι, σημαντικοί άνθρωποι και δεν θα διαλυόταν ο κοινωνικός ιστός της πόλης.
Οι καταστροφές που προκάλεσαν τα αμερικανικά και τα βρετανικά αεροπλάνα στον Πειραιά με τον βομβαρδισμό του 1944 θεωρούνται από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη.
Ήταν μια τραγωδία που επέδρασε αρνητικά στην πόλη για αρκετά χρόνια.
Εκατοντάδες ήταν οι νεκροί, χιλιάδες τα ερειπωμένα κτίρια, ανυπολόγιστες οι κατεστραμμένες υποδομές, εκατοντάδες χιλιάδες οι εξαθλιωμένοι.
Οι ανθρώπινες ιστορίες και τα δράματα εκείνης της ημέρας, αλλά και τα όσα πέρασε ο Πειραιάς και οι κάτοικοί του στη διάρκεια της κατοχής, δυστυχώς δεν έχουν φωτιστεί όσο θα έπρεπε. Δεν έχουν προβληθεί όσο θα έπρεπε. Δεν έχουμε διεκδικήσει όσα θα μπορούσαμε ως λαός, ως Έθνος. Και κυρίως δεν έχουμε μάθει το γιατί και από ποιους πάρθηκε αυτή η απόφαση που οδήγησε τον Πειραιά σε πολυεπίπεδες περιπέτειες. Γιατί όσο και αν είχε ενοχλήσει συγκεκριμένα κέντρα η αντιστασιακή δράση των Πειραιωτών και των γύρω περιοχών, αυτό δεν αποτελεί ούτε ιστορικό, ούτε πολιτικό άλλοθι για τα όσα έκαναν σε βάρος της πόλης. 
Όπως δεν είναι τυχαίο ότι παράγοντες της διορισμένης κυβέρνησης από τους Ναζί γνώριζαν για τον βομβαρδισμό και δεν έκαναν τίποτε!

Οι διεθνείς οργανισμοί υπολόγισαν αυτήν την ανθρωπιστική καταστροφή σε υλικό κόστος που ξεπερνούσε τα 325 εκατομμύρια προπολεμικές δραχμές. Πρόκειται για ένα οικονομικό μέγεθος που επωμίστηκαν επί σειρά δεκαετιών οι κάτοικοι του Πειραιά. 
Για τρεις ώρες, από τις 12 το μεσημέρι (ώρα που ο κόσμος βρισκόταν στους δρόμους), τα «συμμαχικά» αεροπλάνα, έκαναν στάχτη την πόλη. Στους δρόμους σκορπισμένα πτώματα, φριχτές εικόνες ακρωτηριασμένων παιδιών. Οι δρόμοι κλεισμένοι από ξύλα, κεραμίδια από τις στέγες, αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα και λάκκοι, που είχαν ανοίξει οι βόμβες.
Τα θύματα υπολογίστηκαν σε 5.500: Σχεδόν όλοι Έλληνες, μόνον 8 ήταν οι νεκροί Γερμανοί στρατιώτες.
Ανάμεσα στις χιλιάδες των θυμάτων της μέρας εκείνης, συγκαταλέγονται και 85 μαθήτριες μαζί με τις 15 δασκάλες τους της Δημοτικής Οικοκυρικής και Επαγγελματικής Σχολής Πειραιά, που καταπλακώθηκαν στο καταφύγιο του κτιρίου της Ηλεκτρικής Εταιρείας.
Ακόμη μαθήτριες πέθαναν από ασφυξία στη Γαλλική Σχολή, 70 άτομα στο εστιατόριο του Βίρβου, γωνία Ρέπουλη και Βασ. Κωνσταντίνου, στο κτίριο Ταβλαδωράκη με το «Κοντινένταλ» και αλλού.

Στο ταφολόγιο του Δημοτικού Νεκροταφείου της Ανάστασης αναφέρονται τα ονόματα 492 νεκρών, ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός των πτωμάτων που μεταφέρθηκαν στο Α’ και Γ Νεκροταφείο Αθηνών. Ακόμη, θα πρέπει να υπολογιστεί κι ένας σημαντικός αριθμός νεκρών του ίδιου βομβαρδισμού, που τάφηκαν χωρίς να δοθούν τα στοιχεία τους, προκειμένου οι συγγενείς να διατηρήσουν τα ατομικά δελτία τροφίμων, με τα οποία δίνονταν η μερίδα του συσσιτίου ή τα 30 δράμια ψωμιού. Ο κόσμος άρχισε να παίρνει το δρόμο της προσφυγιάς προς την Αθήνα, που είχε χαρακτηριστεί «ανοχύρωτη πόλη».

Κυρίες και κύριοι,
Για εμάς τους Πειραιώτες, η 11η Ιανουαρίου 1944 αποτελεί ημέρα μνήμης και τιμής στους αγωνιστές της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας . 
Τα θύματα αυτού του βομβαρδισμού αποτελούν τους ήρωες του Πειραιά τους οποίους συγκαταλέγουμε επάξια στους ήρωες της εποποιίας του ελληνοϊταλικού πολέμου και της Εθνικής Αντίστασης. Η μνήμη τους είναι αιώνια στο μυαλό και στην καρδιά μας. 
Και ως Δήμαρχος Πειραιά, θα είμαι πάντα εδώ, για να υπενθυμίζω τις ιστορικές ευθύνες και το χρέος των συμμάχων, όχι μόνο για το χθες αλλά και για το σήμερα απέναντι στις Ελληνίδες και στους Έλληνες. Θα είμαι πάντα εδώ για να ζητώ μαζί με τους συγγενείς όλων αυτών των ανθρώπων που χάθηκαν πριν 66 χρόνια, μια συγγνώμη, μια ηθική δικαίωση απέναντι στην Ιστορία και στην ιστορική μνήμη αυτής της πόλης.
Και δεσμεύομαι ότι μόλις βρεθεί ο κατάλληλος χώρος να δημιουργήσω σε συνεργασία με όποιον φορέα δημόσιο ή ιδιωτικό θέλει να στηρίξει την πρωτοβουλία μας Μουσείο με όσα στοιχεία και υλικό υπάρχει από τον βομβαρδισμό της πόλης του Πειραιά αλλά και για την Αντίσταση και την εποποιία των Πειραιωτών στα δύσκολα αυτά χρόνια.
Αυτό είναι ένα χρέος στην Ιστορία της πόλης και στους ανθρώπους της.
Σας ευχαριστώ πολύ.

Advertisements

Ιανουαρίου 11, 2010 - Posted by | ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: